Wij van Les Petites Perles zijn allemaal gelukzoekers! We hebben het oude vertrouwde Nederland ooit achter ons gelaten en hebben gekozen voor een nieuw bestaan in Frankrijk. Een EU-land, waar je redelijk gemakkelijk je droom kan waarmaken en dat niet eens zo ontzettend ver van het vaderland ligt verwijderd.
Maar toch: alles is anders en er zijn van die dingen die we toch wel een beetje missen! Dit keer vertelt Esther van Vakantiepark Platus wat ze mist aan Nederland (en waarom ze toch niet teruggaat..).
Wat mis je aan Nederland, Esther?
Die kant-en-klare zakjes met wok- en roerbakgroenten… ja, dààr begint ons verhaal. Niet bij de potten pindakaas, stroopwafels, hagelslag of het weer, maar bij die geniale zakken met ‘vers gesneden groenten’ die je in Nederland in elke willekeurige supermarkt vindt. Je trekt zo’n zak open, mikt alles in de pan, een beetje rijst erbij en – hoppa – binnen tien minuten staat er iets eetbaars op tafel.
Geen groentes wassen, niets snijden, geen planning, geen tijdrovende handelingen. Ideaal voor mensen zoals wij, die koken (voor onszelf!) vooral zien als ‘iets dat moet gebeuren’ en niet ervaren als ontspanning.
Voor elke stemming een oplossing…
Toen we in Frankrijk begonnen met ons park, belandden we in een soort werkbubbel. Zeven dagen per week, dagen van tien tot soms wel twaalf uur lang bezig zijn met de opbouw van onze droom. We leefden op adrenaline, doorzettingsvermogen en geweldige energie, maar… nou ja, niet op die geweldige Franse avondmaaltijden die we na het werk zelf in elkaar moesten draaien.
Juist toen ontdekten we hoe verwend we in Nederland eigenlijk waren. Je hebt daar voor élke stemming een oplossing: Vandaag zin in Italiaans? Dan pak je de Mediterrane mix. Morgen Mexicaans? Die is er ook. Aziatisch? Minstens vijf varianten. Dus zeven dagen per week iets anders? Geen enkel probleem.
Die zakjes waren een zegen!
Ach, wat waren die zakjes een zegen. Ze waren er altijd voor ons. Ze begrepen ons. Ze steunden ons in tijden dat we geen zin en energie meer hadden om te koken. Je hoefde niets te wassen, niets te schillen, niets te snijden. Alleen een zakje openknippen en dan deden ze precies wat wij nodig hadden: een maaltijd zonder dat wij er echt moeite voor hoefden te doen.
Zijn het grote dingen? Nee. Laat het ons terugverlangen naar Nederland? Ook niet.
Het zijn die kleine, praktische stukjes Nederland die je soms even mist – vooral op drukke dagen. En toch, zodra we ’s avonds naar ons park kijken, dan realiseren wij dat geluk niet in een zakje groenten zit – hoe handig ook – maar in het leven dat je zelf hebt (op)gebouwd.
